۱۳۸۹ بهمن ۲۰, چهارشنبه

از نوشته های دودویی...

بعضی وقتها فکر میکنم که همه ی آدمها کرکس اند. همه دارن یه جورایی مرده خواری میکنن. در واقع این مرده خواری آشکارشونه که منو یاد کرکس ها میندازه. خودم هم یکیشون. منتها من یخ زدم. اون بالا تو هوا خشک موندم. جم نمیخورم. زنده ام ها، ولی جم نمیخورم. یخ زدم.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر